|
|
1.4. Inwersja
Czasami z powodu silnej inwersji powstałej na skutek nocnego wypromieniowania ciepła przez podłoże, prąd wstępujący zboczowy osiąga pełny rozwój dopiero w późnych godzinach przedpołudniowych. Pod inwersją zalega wówczas powietrze chłodne, które wobec odwrotnego uwarstwienia temperatury odgraniczającej powietrze od góry, nie może brać udziału w ogólnym ruchu powietrza warstw górnych. W ten sposób zdarzyć się może, przy nieznacznych wzniesieniach w terenie płaskim, że górna część zbocza wystaje ponad przyziemną inwersję i wytwarza jedynie słaby prąd wstępujący, który jeszcze nie wystarczy do żeglowania. W dolnej partii powietrza chłodnego występuje prawie całkowita cisza. Dopiero, kiedy promienie słoneczne lub wzrastająca turbulencja usuną inwersję, strugi powietrza mogą przeniknąć z góry w kierunku ziemi. Zjawisko to zdarza się najczęściej w chłodniejszych porach roku, można je jednak zaobserwować też w porannych godzinach w czasie lata.
Inwersje zalegające nie wysoko nad wierzchołkiem zbocza mogą w podobny sposób wpłynąć niekorzystnie lub hamująco na rozwój zboczowego prądu wstępującego.
 |
| Rys. 15 |
|  |
główna
